Ρήξη Τενόντων Ώμου.

By: | Tags: | Comments: 0 | September 27th, 2019

Ρήξη Υπερακανθίου Τένοντα Ώμου

Η ρήξη υπερακανθίου τένοντα αποτελεί τη συχνότερη πάθηση του στροφικού πετάλου του ώμου. Πρόκειται για τραυματισμό ή εκφυλιστική Ρήξη του τένοντα του υπερακανθίου. Ανάλογα με την έκτασή της, η ρήξη μπορεί να είναι μερική ή πλήρης ρήξη αντίστοιχα.

Το στροφικό πέταλο σχηματίζεται από τους τένοντες τεσσάρων μυών του ώμου: υποπολατίου, υπερακανθίου, υπακανθίου και ελάσσονος στρογγύλου. Οι μύες αυτοί είναι υπεύθυνοι για την σταθεροποίηση του Ώμου κατά την ανύψωση καθώς και για την εσωτερική και εξωτερική στροφή του άνω άκρου. Η κατάληξή τους είναι τενόντια και καλύπτει την κεφαλή του βραχιονίου, σχηματίζοντας ένα πέταλο (εξού και ο όρος “στροφικό πέταλο”).

Ο τένοντας του υπερακανθίου είναι ο πιο ευαίσθητος σε σχέση με τους υπόλοιπους τένοντες του στροφικού πετάλου σε διάφορες παθήσεις όπως είναι οι τενοντίτιδα, κακώσεις ή τραυματισμούς (ρήξη υπερακανθίου). Αυτό πιθανότητα, οφείλεται στην ανατομικής του θέση, της πτωχής του αγγείωσης και της λειτουργίας του. Ο τένοντας βρίσκεται ακριβώς κάτω από το έξω μέρος του ακρωμίου και εγκλωβίζεται μεταξύ ακρωμίου και κεφαλής του βραχιονίου, κάθε φορά που ανυψώνουμε το χέρι πάνω από το ύψος της κεφαλής (σύνδρομο υπακρωμιακής προστριβής). Η συνεχής πρόσκρουση του τένοντα στις οστικές δομές του ώμου, δημιουργεί τη φθορά του με την πάροδο του χρόνου. Επιπλέον, η κακή αγγείωση του τένοντα δεν ευνοεί την επούλωση των μικροτραυματισμών του, με συνέπεια την επιδείνωση μιας αρχόμενης ρήξης. Τέλος, ο υπερακάνθιος δραστηριοποιείται σε όλες σχεδόν τις κινήσεις του ώμου, οπότε και η φθορά του είναι περισσότερο αναμενόμενη σε σχέση με τους υπόλοιπους τένοντες του στροφικού πετάλου.

Η ρήξη υπερακανθίου μπορεί να αφορά, είτε σε ένα μέρος του πάχους του τένοντα-μερική ρήξη που αποτελεί δηλαδή μια σχισμή στην άνω ή στην κάτω επιφάνεια του τένοντα, είτε μπορεί να αφορά σε όλο το πάχος του τένοντα –ολική ρήξη που αποτελεί μία σχισμή που διαπερνά τη μάζα του τένοντα (σχηματίζεται μία τρύπα). Οι ρήξεις αυτές είναι τραυματικής αιτιολογίας σε νέους ασθενείς και εκφυλιστικής μορφής σε ηλικιωμένους

Ολική ρήξη
Μερική ρήξη

Τα κύρια συμπτώματα ενός ασθενή με ρήξη υπερακανθίου είναι ο πόνος στον ώμο και η δυσκολία ανύψωσης και στροφής του άνω άκρου πάνω από το ύψος της κεφαλής. Ο πόνος παρατηρείται σε συγκεκριμένες κινήσεις του ώμου, κυρίως κατά την ανύψωση του άνω άκρου.  Σε περιπτώσεις μεγάλων, μαζικών ρήξεων του στροφικού πετάλου, η ρήξη υπερακανθίου συνδυάζεται με ρήξεις και των άλλων τενόντων και τα συμπτώματα είναι περισσότερο έντονα.

Η διάγνωση της ρήξης γίνεται πολύ εύκολα με βάση το ιστορικό και τη λεπτομερή κλινική εξέταση του ασθενούς και επιβεβαιώνεται με υπερηχογράφημα ή Μαγνητική Τομογραφία.

Η θεραπεία της πάθησης διαφέρει από ασθενή σε ασθενή, ανάλογα με τα ανατομικά χαρακτηριστικά της (σχήμα, εντόπιση, μέγεθος, έκταση, ατροφία του μυός) και ανάλογα τον βαθμό σοβαρότητας προκύπτει η απόφαση για χειρουργική επέμβαση ή όχι.

Συντηρητική Θεραπεία :

  • Τα φάρμακα καταπολεμούν τον πόνο και τη φλεγμονή.
  • Επιπλέον, κάποιες ασκήσεις φυσιοθεραπείας επιτρέπουν να διατηρήσετε το Εύρος κίνησης της άρθρωσης, αύξηση της μυϊκής Ισχύς και να μάθετε να τη χρησιμοποιείτε πιο σωστά.

Οι συντηρητικές θεραπείες ανακουφίζουν, αλλά δεν διορθώνουν το πρόβλημα που εμποδίζει τη σωστή λειτουργία της άρθρωσης.

Η Αποκατάσταση  της ρήξης γίνεται αρθροσκοπικά. Μέσα από 3-4 ελάχιστες τομές του δέρματος, ο ορθοπεδικός χειρουργός εισάγει στην άρθρωση του ώμου μία κάμερα (αρθροσκόπιο) και λεπτά χειρουργικά εργαλεία. Με τη βοήθεια της κάμερας κατά τη διάρκεια της αρθροσκοπικής επέμβασης επιβεβαιώνεται τη διάγνωση και αντιμετωπίζεται  όποια άλλη ενδαρθρική παθολογία πιθανόν συνυπάρχει και καταλήγει στο τελικό στάδιο της συρραφής-αποκατάστασης του τένοντα του υπερακανθίου, (Χρήση Οστικών Αγκυρών για Επανακαθήλωση του Τένοντα) αλλά και του τένοντα του υπακανθίου και του υποπλατίου αν συμμετέχουν και αυτοί στη ρήξη.

Μετά την χειρουργική επέμβαση Συνήθως ο Πόνος είναι ήπιος (Αρθροσκοπική Επέμβαση)  και ρυθμίζεται με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.

Το Άκρο σας παραμένει ακινητοποιημένο με ειδικό νάρθηκασε απαγωγή για να προστατεύονται οι τένοντες ώστε να επουλωθούν σωστά.

Οι ασθενείς ακολουθούν ειδικό Πρόγραμμα Φυσιοθεραπείας.

Σε κάθε περίπτωση όμως θα πρέπει να τηρηθούν οι οδηγίες του γιατρού και να υπάρξει συνέπεια στις προκαθορισμένες επισκέψεις σας.

Συνήθως, μετά από 14 μέρες από την επέμβαση αφαιρούνται τα ράμματα και οι φυσιοθεραπείες ξεκινούν άμεσα για να διατηρηθεί η ευκαμψία του ώμου. Πρόκειται γενικά για παθητικές ασκήσεις, που απαιτούν την ύπαρξη ενός Εκπαιδευμένου Φυσιοθεραπευτή ή Ειδικού μηχανήματος (CPM) που κινεί την άρθρωσή σας. Στη διάρκεια αυτών των ασκήσεων δεν πρέπει να συσπαστούν οι μύες. Υπάρχει ο κίνδυνος να τραβηχτούν οι τένοντες που συνδέονται με αυτούς τους μυς και να υπάρξει νέα ρήξη, αν ακόμα δεν έχουν επουλωθεί.

Ειδικός Νάρθηκας ‘Ωμου, τοποθετείται στον χειρουργηθέντα για 4 εβδομάδες