Μεταταρσαλγία

By: | Tags: | Comments: 0 | May 16th, 2018

Μεταταρσαλαγία

Το άκρο ποδό μας  υποδιαιρείται σε τρία τμήματα.

-Τον ταρσό (που αποτελείται από 7 οστά)

-Τα μετατάρσια(που είναι 5 οστά προέκτασης, ένα για κάθε δάχτυλο)

-Τις φάλαγγες( 5 δάχτυλα)

 

 

Μεταταρσαλγία είναι ο πόνος που εντοπίζεται στο πρόσθιο μέρος του πέλματος, στην περιοχή των μεταταρσίων. Είναι ένας γενικευμένος όρος που σχετίζεται με την αυξημένη πίεση στην συγκεκριμένη περιοχή. Αφορά την κάκωση και φλεγμονή των αρθρώσεων, των μαλακών μορίων ή του αρθρικού θύλακα.

 

Συμπτώματα

Συχνό σύμπτωμα της πάθησης είναι ο οξύς, αιχμηρός ή καυστικός πόνος που συνήθως ξεκινά σιγά και αυξάνεται. Η περιγραφή συνήθως του ασθενή είναι ¨ σα να υπάρχει ένα βότσαλο μέσα στο παπούτσι. Βελτιώνεται με την ανάπαυση και χειροτερεύει στο περπάτημα, στην ορθοστασία και κυρίως στο τρέξιμο.

Αίτια

Τα αίτια αυτής της πάθησης μπορεί να είναι η συνύπαρξη δύο ή περισσότερων επιβαρυντικών παραγόντων όπως:

  • Μεγάλη καμάρα πελματος (κοιλοποδία)
  • Υποδήματα (πολύ στενά, με μεγάλο τακούνι, φθαρμένα)
  • Αυξημένη δραστηριότητα ή έντονη άσκηση-προπόνηση.
  • Υπερβολικό βάρος
  • Κατάγματα φόρτισης
  • Νεύρωμα Morton
  • Μυϊκή ανισορροπία λόγω γαμψοδακτυλίας, βλαισού δακτύλου, πτώση μεταταρσίου ή σφυροδακτυλίας.

 

Η διάγνωση της πάθησης γίνεται με ακτινογραφία η οποία θα μας αποκλίσει κάταγμα ή άλλα τυχών προβήματα του πέλματος όπως για παράδειγμα  την άκανθα πτέρνας.

 

Θεραπεία

Ο αποτελεσματικότερος τρόπος θεραπείας είναι η φυσικοθεραπεία και η φαρμακευτική αγωγή από γιατρό. Σε σπάνιες περιπτώσεις που δεν υπάρχει ανακούφιση  η μεταταρσαλγία  συνυπάρχει με άλλες παθήσεις (βλαισό δάκτυλο, γαμψοδακτυλία, νεύρωμα Μorton) όπου και καταφεύγουμε σε χειρουργείο.

Φυσιοθεραπεία

Στην περίπτωση που υπάρχει οξύς πόνος και φλεγμονή στην περιοχή, το Laser Hilterapia ανακουφίζει άμεσα τον πόνο και επιταχύνει τη διαδικασία της επούλωσης της φλεγμονής. Ήπια κινητοποίηση των οστών του ταρσού και των μεταταρσίων με τεχνικές manual therapy και ήπια μάλαξη των μαλακών μορίων της περιοχής,  παροχετεύουν τυχόν οίδημα και βοηθούν στην κινητικότητα της περιοχής. Ξεκούραση και αποχή από δραστηριότητες   για δυο εβδομάδες θα δώσουν το χρόνο που χρειάζεται η φλεγμονή για να ξεπεράσει την οξεία φάση.

Στην υποξεία φάση που έχουν υποχωρήσει τα έντονα συμπτώματα, προστίθενται στο πρόγραμμα αποκατάστασης ήπιες διατάσεις των τενόντων των δακτύλων και ξεκινάμε ισορροπημένη ενδυνάμωση όλων των μυών του πέλματος.

Στο τελευταίο στάδιο, ο ασθενής επανεκπαιδεύει την περιοχή με ασκήσεις προσομοίωσης των  παλιών του συνηθειών και επανέρχεται σταδιακά σε όλες τις καθημερινές του δραστηριότητες .